Bu günlerde yaşadığım bir hadise beni utandırdı. Geçmişte yaşadığım bir hadiseyi hatırlattı. Bu utandıran hadiselerin birincisi; 1988 Yılında fakülte de okurken Afyon dinarlı bir ev arkadaşım sohbet sırasında bana sormuştu. İlçenizin (Reyhanlı) nüfusu kaç diye, ben 35 bin demiştim sonra ikinci sorusunu sordu kaç tane liseniz var diye bu soru karşısında donup kaldım utancımdan bir tek lisemizin olduğunu belli bir süre sonra ancak söyleyebildim.

Arkadaşım nasıl olur bizim nüfus 10-15 bin bizde sekiz adet lise var. O gün çok zoruma gitmişti bir araştırma yapmaya karar verdim acaba Reyhanlı’nın eğitim durumu ne durumda diye karşıma çıkan manzara çok korkunçtu. Öyle bir tablo idi ki ilkokula başlayan öğrenci sayımız ile liseye başlayan öğrenci sayısı arasında çok büyük fark vardı. Böyle bir farkın nedenini sorguladığımda birinci neden olarak insanların okumayı sadece getiri olarak düşündüklerini gördüm hatta bir karo ustası bana kaymakam maaşı ile kendi kazancını kıyaslamış daha fazla kazandığı için neden okuyayım demişti.

İkinci neden okuyacak lise sayısının azlığı. İnsanlar haklıydı herkes aynı tarz eğitim almak istemiyordu. Kimi imam hatip istiyor kimi meslek lisesi bir başkası öğretmen lisesi bir başkası sağlık meslek lisesinde okumak istiyordu. Şükür ki bu utançtan belli bir süre sonra memleketimizde tüm liselerin açılması ile kurtuldum. (Bu vesile ile bu hizmetleri yapanların Reyhanlı tarihine geçtiklerini ifade etmeliyim İnsan bıraktığı eser ile unutulmaz hatırlanır bıraktığı eserin büyüklüğü ile de hatırlanması kolaylaşır) Bu bahsedilen liselerden belli bir süre sonra kendi memleketinde hizmet edecek çok eleman yetişti. Öğretmenler doktorlar sağlıkçılar hukukçular hepsinin tabelalarını çarşı içinde gördükçe ayrı bir gururlanıyorum.

Beni utandıran ikinci hadise. Devlet hastanesine baş ağrısı şikâyeti ile müracaat ediyorum. Kendi alanında uzman olan bir doktorun varlığından dolayı şükür diyor seviniyorum iyi bir muayeneden sonra doktor tomografi için sizi komşu ilçeye Kırıkhan a göndereceğim diyor. Bu cümle karşısında hem şaşırıyor hem utanıyorum. en zengin ilçe olması ile övünülen ilçemiz hastanesinde (ki bu hastane yeni yapılmış) bu cihaz yok olur mu? bu kadar varlığın olduğu yerde yokluk çektirenlerin vebali çok diyorum. Kırıkhan a devlet hastanesine gidiyorum aklımda kalan devlet hastanesi profili ile verilecek günü hesaplıyorum hastanenin kapısından girdiğimde gözüme ilişen bir tabela beni hayrette bırakıyor düzen temizlik hizmet anlayışı ile alınan bir plaket bu çalışkanlığı yürekten alkışlıyorum çalışanların sistemi ile yarım saate tomografi çekilmiş olarak dönüyorum, anlıyorum ki Kırıkhan iki özel hastanesi diş kliniği ve böyle bir devlet hastanesi ile sağlıklı bir şekilde büyüyor. Reyhanlı’ya dönüyorum yolda zihnimden Reyhanlının sağlık filmini çekiyorum görüyorum ki benim reyhan kokulu memleketim bu kadar yetkili elemanı ile eski hastane binasında bir türlü bir sağlık birimini oluşturamayan, özel bir hastanesi bulunmayan tomografisiz ve çoğu doktorların olmadığı bir devlet hastanesiyle sağlığını kaybetmiş görüyorum.

Ne diyelim inşallah bu utançtan da bir gün kurtuluruz sağlık olsun.